Ve 34… :)

“Aslında
hazin bir öyküdür bu
anlatmaya yakışmaz sesiniz
yanımdaki bütün sandalyeler boş,
alabilirsiniz.

***

Burkuldum ve ağladım
kırmızı bir danstı her şey, oynadım.
tenim ve ellerim yoktu
kimse görmedi.

Kimse görmedi, saçlarım uzamadı yıllardır.”Birhan Keskin

dogum-gunu-hediyeleri-13

Eylül’ün 3’ü… Bugün benim doğum günüm 🙂 Yolun yarısı demeye 1 yıl kalmış. Ömür ne kısa… Yıllar nasıl çabuk akıp gidiyor insanın aklı almıyor. Oysa günler saatler geçmek bilmiyor bazı zamanlar, özellikle beklerken, sıkılırken… Bugüne kadar geriye dönüp baktığımda “neden böyle yapmışım?” pişmanlığını duyduğum çok fazla an yok çok şükür hayatımda… Hiç yok diyemem ama herkes kadardır en fazla… Allah’a çok şükretmem gerekirken az şükrettiğim anlar dışında. İnsan kıymetini bilemiyor elindekilerin. Kaybedene kadar ya da kaybetme korkusunu hissedene kadar, hatta korku da demeyelim de kaybetme düşüncesi/hayali bile bir anda unuttuğu değerleri yeniden hatırlamasına vesile oluyor. Allah elimizdeki güzellikleri, çevremizi saran sevenlerimizi kaybetmeden kıymet bilmeyi nasip etsin.

Yeni yaşımda bana da güzellikler nasip etsin… Sabah bir değişiklik yapıp anneme ufak bir hediye verdim. “İlk kez anne olduğun gün kutlu olsun” diyerek. Hep doğum günü olan insana hediye verilecek değil ya, esas anne onurlandırılmalı 🙂 Bunu da anne olduktan sonra hissetmeye başladım. Çocukların doğum günlerinde hep ilk kucakladığım anları hatırlıyorum, zamanın nasıl da çabuk geçtiğine hayıflanıyorum 🙂

Hayat güzel be 🙂 Öyle de güzel böyle de güzel. Güzel bakarsak güzel, bizim vermemiz gerekirken irademize yenik düşerek veremediğimiz güzel kararların başkaları tarafından bir vesileyle gerçekleşmesi güzel. Ben belki milyonuncu kez aynı “Bu da bana Allah’ın bir lütfu” hissini yaşıyorum. İnsanın Allah tarafından sevildiğini, gözetildiğini, korunduğunu hissetmesi öyle güzel ki. Çok şükür… Ve büyüdükçe güçleniyor insan, olgunlaştıkça. Artık çoğu şey üzmüyor mesela beni. 2 yıl önceki hatta 1 yıl önceki halimle öyle farklıyım ki.

Bu arada yeni bir okulda göreve başladım. İnsanlar çok sıcak, yüzler ve gözler gülüyor hep. İnşallah böyle de devam eder ve yeni öğrencilerime hayırlı bir öğretmen olurum huzurlu bir ortamda.Bir de bilgisayar sınıfım kurulursa kısa zamanda inşallah:)

Yeni bir yaşa merhaba derken; Rabb’im üzerime indirdiğin tüm hayırlara ve ferahlığa, verdiğin tüm nimetlere binlerce kez şükürler olsun. Bugüne kadar ki yaptığım hatalarımı affet, aynı hataları yinelettirme bana ve ömrümün kalan kısmında benden razı ol. Sevdiklerimin acılarını bana gösterme… Amin.

Reklamlar

About zehrasunay

1979 doğumlu, evli ve iki kız çocuğu annesi, Niğde-Bor'da yaşayan bir bilgisayar öğretmeni. https://zehrasunay.wordpress.com
Bu yazı İzdüşüm içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

One Response to Ve 34… :)

  1. birisi dedi ki:

    Kutlamak için geçte olsa iyi ki doğdun….

Siz de bir şeyler yazmaz mısınız?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s