DENİZ FENERİ

 

Sen,

Deniz fenerindeki adam…

Deniz fenerinin ta kendisi,

Gündüzleri içine kapanan,

Gecelerİ, yanıp sönen melankolik kale…

Seni değil şavkını görür gelip geçenler rutin aralıklarla…

 

Kim bilir, kim bilebilir seni…

 

Sen,

Lunapark olmayı arzularken

Deniz feneri olan adam,

Olmayacak hayallere dalan,

Olabilecek hayalleri olmazlaştıran labirent çocuk…

Hep anlamaya çalışan

Anladıkça alıklaşan

Ve ne zaman hayal kursa,

Sonradan canı acıyan korkak oğlan…

Dışarıda gün doğuyor…

Bütün o yürek hoplatan tekneler

Dayanılmaz güzellikleri ile

Çalkantısız limanlarda…

 

Gün doğuyor…

Işığını içine göm…

 

Bütün martılar

Simit kırıntılarının peşi sıra

Güvenli limanlarda…

Bir tek sen ordasın,

Issız bir kayalıkta…

Her gece;

         Yanacak…

                Parlayacak…

                     Ve söneceksin…

Zaman öyle hızlı akıp gidecek ki avuçlarından…

                                                                         İNANAMAYACAKSIN…

           

Necdet Şen

Reklamlar

About zehrasunay

1979 doğumlu, evli ve iki kız çocuğu annesi, Niğde-Bor'da yaşayan bir bilgisayar öğretmeni. https://zehrasunay.wordpress.com
Bu yazı Şiir içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Siz de bir şeyler yazmaz mısınız?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s