Arkadaşlıklar üzerine…

İnsanî ilişkiler hakkında bir iki cümle yazmak istedim bu gece. Neresinden başlayacağımı bilemiyorum aslında. Sözü dolandırmaya gerek de yok, zaman da… Dostluk ya da arkadaşlık kavramlarını yeniden tanımlamam gerekiyor sanırım zihnimde; kendimce. Şimdiye kadar öğrendiğim, dahası yaşadığım tecrübe ettiğim, sevdiğim, sevildiğim tüm ikili ilişkilerde herşey karşılıklıydı. Özveri, güven, vefa, ilgi, şefkat, sevgi… Mesela gecenin bir yarısı telefonum çalsa, garipsemeyeceğim dostlarım vardı, ya da bana içten bir “nasılsın” denildiğinde, anlatacaklarım… “Canın sıkkın gibi” denildiğinde söyleyeceklerim hep oldu eğer sıkılmışsam. Ne hissediyorsam, nasıl hissediyorsam, dost bildiklerimden saklamadım. En sevmediğim cümle oldu hep “boş ver”, mümkün olduğunca az kullanmaya gayret ettim.

Şimdilerde ise ne çok duyuyorum bu cümleyi. Bu durumda kendimi kötü hissediyorum elbette. Yalnızlaştırılmış oluyorum o arkadaşlıkta, karşımdaki kişi tarafından. Kırılmamış gibi görünmeye gayret ediyorum bi de üstüne, kendimi yora yora. Ne de güzel dışlanıyorum, bir “boş ver” ile. Ki bunun farkına bile varmıyor insanlar. Boş vermesini istediği kişi için önemsiz olsanız, durup durup sormaz “nasıllığınızı” öyle değil mi? Belki de diyorum; önemsenmek istemiyor,rahatsız oluyor merak edilmekten,  hakkında endişelenilmesinden, şefkat duyulmasından vs.  Ya da daha kötüsü; sevmiyor varlığımı, gereksiz görüyor konuşmayı, sonra ne sorsam “bende kalsın”lar, “boş ver”ler ve “neyse” ler geliyor. Böyle bir arkadaşlık ya da  dostluk kavramı yok benim sözlüğümde. Ha bir de sevildiğini duyduğunda teşekkür edenler var 🙂 “Teşekkür ederim almayayım” der gibi. Bir değil iki değil 🙂 Vebalı mıyım ki sevgimden ürküyorsunuz 🙂 Herkesi sevemiyorum, seviliyorsanız şanslı azınlıktasınız bilin ki 🙂 (böyle de megolomanım) İşte hal böyle iken, tek taraflı olan her türlü iyi duygu insana yük geliyor. Bilmem ki anlatabildim mi?

Haftasonu can sıkıntısından biraz da özentiden olsa gerek şöyle de bir şey yaptım 🙂 http://fzehra.tumblr.com/ bi bu eksikti 🙂

Reklamlar

About zehrasunay

1979 doğumlu, evli ve iki kız çocuğu annesi, Niğde-Bor'da yaşayan bir bilgisayar öğretmeni. https://zehrasunay.wordpress.com
Bu yazı Havadan Sudan, İzdüşüm içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to Arkadaşlıklar üzerine…

  1. ”Dost demek henüz saldırmamış düşman demektir.”

Siz de bir şeyler yazmaz mısınız?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s