Yalnızlık

Ne kadar yalnız bir gece. Evin içinde oraya buraya çıkarılmış terlikler, daha az önce hep birlikte gülüşmüyor muyduk? Tam da bu; evet evet mutluluk sanırım bu; hep birlikte gülüşmek.  Varlıkları mutlu eden herkesin yokluğu üzüyor beni. Birilerinin varlığına alışarak, yokluğunda deli oluyorum 🙂 Deli oluyorum. Bunu bilinçli olarak yapıyorum hem de. İşin içinde bilme eylemi var fazlasıyla. Yani varlığına alışırken, biliyorum ki yokluğunda deli olacağım. E o zaman alışma da diyorum kendime 🙂 Anı yaşa, o an mutluysan bir sonraki gün onlar yokken hüzünlenme, ya da bir sonraki saat. Saat demişken, bir duvar saatimiz yok bizim. Onun tiktaklarını duyarak yalnızlık hissettiğim günlerim de olurdu. Ne garip bir duvar saatinin tik taklarıyla yalnızlaşmak. Demek ki suçlu duvar saati değilmiş.

Aslında gece bu saatlerde yalnız kalmayı çok seven ben, bu gece huzursuzum, hırçınım biraz da. Yalnız olmak istemiyorum ben bu gece, mızmızlanan bir kız çocuğu gibi omuzlarımı silkip, burnumu da çekiyorum ayrıca, ve kaşlarım çatık. Aynı davulcunun sesini duyan biriyle sohbet etmek istiyorum… Sonra gülüşmek istiyorum. Herhangi bir komik videoayla mesela, ya da saçma sapan her hangi bir hareketle, bir hatayla mesela, aynı bu akşamki gibi. Ya da aynı anda hüzünlenmek istiyorum, aynı şeylere kızmak mesela.

Ve dahası neler hissettiğimi böyle darmadağın değil de derli toplu anlatmak istiyorum.

Reklamlar

About zehrasunay

1979 doğumlu, evli ve iki kız çocuğu annesi, Niğde-Bor'da yaşayan bir bilgisayar öğretmeni. https://zehrasunay.wordpress.com
Bu yazı İzdüşüm içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to Yalnızlık

  1. KamilCengiz dedi ki:

    Ben de bugün yazılmış tanıdık blogların hepsini ve yorumlarını okudum. Takip ettiysen görmüşsündür üç yazarlı bir hikayeye başladık üç erkek blogcu olarak. 3.bölümü yazacak arkadaş bekledim bekledim yazmadı. Sıkıldım ve tam üçüncü bölümden ümidimi kestiğim ve bilgisayarı kapatmayı düşündüğüm bir anda yeni mesaj diye alarm verdi açık sayfalardan biri. Baktım ki karalama defterine yalnızlık diye bir şey yazılmış. Gülümsedim ve buraya geldim. Sadece size yalnız olmadığınızı size düşündürtebilmek kendime de aha bir yazı daha çıktı oku diyebilmek için. Bizim ekibi (ekip diyorum artık, aslında ortak noktalarımız çok fazla olmasa da iyi bir dostluk oluşturduk) takip edin bence. Her telden her düşünceden insanla bloglaşıyoruz. Yalnız kalmak istemediğinizde benim bloga, nutukçuya, ihyacaya, yusufa, gelibolu17ye, yolcuya ve şimdi aklıma gelemeyen birçok bloga yorum bırakabilirsiniz. Biz öyle yapıyoruz. Görüşmek üzere…

  2. zehrasunay dedi ki:

    Teşekkür ederim… Yorumunuzu gece okuyarak hikayelerinizi de okumuş olmayı isterdim doğrusu ama nasip sabahaymış 🙂 Heyecanla okudum, aslında bitti sandım ama devamı da gelecekmiş galiba… Eskiden blog okurdum ama bu aralar pek okuduğum yok 🙂 Eskiden dediysem yaklaşık 2-3 yıl öncesinden bahsediyorum. Bizim de sizinki gibi bir çalışmamız olmuştu ama daha kalabalıktık ve bu yüzden çok dağılıyordu öyküler 🙂 Bundan sonra okumaya çalışacağım sizleri, sağolun

Siz de bir şeyler yazmaz mısınız?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s