Cennetin Rengi

1999 İran yapımı bir Majid Majidi filmi. Daha önce yönetmenin Cennetin Çocukları ve Serçelerin Şarkısı filmlerini izlemiş ve çok beğenmiştim. Bu film de diğerleri kadar güzel. Ve yine dramatik… Önceki akşam TRT1’de yayınlandı Cennetin Rengi 🙂 Tam da izlemeyi düşünüyordum diyerek atladım tabi 🙂 Aslında amacım Tosun Paşa’yı izlemekti, meğer bitmiş ve bu film başlamak üzereymiş 🙂

Filmin konusu şöyle; doğuştan görme engelli bir çocuk olan Muhammed, Tahran’da bir körler okulunda yatılı olarak okumakta. Yaz tatili geldiğinde babası onu alır ve köylerine götürür, ne var ki  annesi Muhammed daha küçükken ölmüştür ve babası yeni bir evlilik yapmak istemektedir. Babası ise engelli bir çocuğun bu evliliğe engel teşkil ettiğini düşünmekte ve ondan kurtulmaya çalışmaktadır. Oysa Muhammed’i çok seven büyükannesi ve iki kız kardeşi ona çok sevecen davranmaktadırlar. Gözyaşlarıyla izledim yine, özellikle de babasının onu bir marangozun yanına terkettiğinde marangozla konuştuğu sahne.

Bu filmin özgün adı Rang-e khoda, İngilizce konuşulan ülkelerde The Color Of Paradise adıyla gösterime girmiş. Ülkemizde Cennetin Rengi olarak sunulsa da özgün ismi aslında Tanrı’nın Rengi demekmiş.  Film İran dışında bir çok ülkede gösterime girmiş ve çok sayıda ödül almış. Başroldeki oyuncu Muhammed (Mohsen Ramazani) gerçek hayatta da bir görme engelliymiş.  Ayrıca filmin müziklerini Mohsen Namjoo yapmış ki kendisinin Nobahari(İlkbahar) isimli eserine bayılırım. Bu şarkı da İran’lı şair Sadi Şirazi’nin aynı adlı şiirinden bestelenmiştir. E hadi o kadar bahsettim bari videosunu da ekleyim Nabahari’nin 🙂

Reklamlar

About zehrasunay

1979 doğumlu, evli ve iki kız çocuğu annesi, Niğde-Bor'da yaşayan bir bilgisayar öğretmeni. https://zehrasunay.wordpress.com
Bu yazı İzledikçe içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

3 Responses to Cennetin Rengi

  1. zahiri dedi ki:

    keşke asıl dilinde izlemiş olsaydınız…

  2. zehrasunay dedi ki:

    bir kez de öyle izleriz belli mi olur:)

  3. hatice dedi ki:

    BENİM HER İZLEDİĞİMDE AĞLADIĞIM Bİ ESER ŞARKILARI, SESLERİ, DİYALOGLARI,
    KÜÇÜK GÖRMEYEN BİR ÇOCUĞUN DUYGULARI BENİ HER DEFASINDA ASLINDA NE KADAR ZENGİN OLDUĞUMUZU HATIRLATIYOR ÇOK ŞÜKÜR GÖRÜYORUZ

Siz de bir şeyler yazmaz mısınız?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s